Agarda

Camiñarei cos pes espidos,
enriba do limiar do teu encontro,
non as sentir a miña pegada engaiolándote.

Chegarei ao teu leito no silencio agardado,
coma un sono de cotío,
coma un desexo que berrará certezas.

Chegarei e abraiarei a nudez das túas cumes,
o paso a teu orto, a fonte do teu zume.

Chegarei, tan so chegarei,
e deixarás estoupar as túas ondas na rompente do meu corpo.