Fúcheste case sen facer ruído,
en noite de ceo estrelado,
o teu luceiro foi esmorecéndose paseniño, paseniño,
ate quedar o seu sitio esvaecido no escuro,
coma se fose un oco da mesma cor.
Hoxe fuxiu ao infinito a túa estrela,
tan lixeira na saída, que non deches tempo as despedidas.
Boa viaxe
Maio 9, 2008 por E.F.B.
